We're Miami b*tch!
Goedemiddag vanuit de Sunny State of Florida! Even snel een korte blog, aangezien we niet veel tijd hebben want we vliegen over een paar uurtjes naar New York!
De laatste blog hebben we geschreven in San Louis Obispo ergens tussen San Fransisco en Los Angeles. Van San Louis Obispo zijn we doorgereden naar Los Angeles, waar we nog 2 dagen gepland hadden. We hadden kaartjes voor Six Flags Magic Mountain, een soort Walibi Flevo maar dan op z'n Amerikaans....bigger, better, faster! Helaas regende het al 4 dagen in LA en dat betekent gesloten attractie parken en weinig anders te doen in LA! De regen gooide eerder al roet in het eten, want Highway 1 (van SF naar LA) moet een van de mooiste kust routes van Amerika zijn. Helaas niet als het regent! Het enige dat we gezien hebben, waren wolken, wolken en nog meer wolken! Gelukkig is Malibu beach ook mooi als het regent en konden we de Playboy Mansion deze keer wel vinden!
Op 21 december vlogen we van LA naar Miami, waar we werden opgehaald door Laura. Laura zit voor haar stage een jaar in Fort Lauderdale (Miami) en heeft een prachtig appartement met zwembad en vlakbij het strand. Hier was het gelukkig heerlijk weer! De dag na aankomst hebben we dus ook meteen een huurauto opgepikt en zijn we doorgereden naar Key West. Key West is een van de zuidelijke eilanden rondom Florida en de weg er naartoe gaat over water, van eiland (Key) naar eiland. Key West is het zuidelijkste eiland van alle Keys en de plek waar het allemaal gebeurt, vooral tijdens summerbreak! Dronken Amerikaanse huisvrouwen en veel dagjes toerisme in de hoofdstraat van Key West; Duval street. Net Mallorca! Het hotel waar we een nachtje verbleven was prachtig en heel luxe! Een privé strand, 2 zwembaden en van alle gemakken voorzien! In Key West zijn we gaan snorkelen bij het grootste koraalrif van Amerika en onderwater kom je echt van alles tegen! We hebben zelfs een hele grote schildpad gezien en heel veel Nemo's! Echt een mooie ervaring zeker met dit weer! Na afloop nog even ons kleurtje bijgewerkt op het strand van het hotel en daarna naar het zuidelijkste puntje van Amerika. Het zuidelijkste puntje van Amerika is maar 60 km van Cuba vandaan en bij een heldere dag ook zichtbaar vanaf de boulevard, dus even snel een foto maken om daarna weer terug naar Fort Lauderdale te rijden.
De dag erna was het kerstavond en natuurlijk moesten we nog wat dingen voorbereiden. We waren uitgenodigd bij Laura's manager om kerstavond te vieren en zouden allemaal wat eten mee brengen. Natuurlijk moesten we dat nog allemaal voorbereiden, dus hop hop naar de shopping mall! We hebben de dag dus vooral doorgebracht met winkelen en s'avonds eten, drinken en nog meer eten!
Op eerste kerstdag is hier niet veel te beleven, de enige winkel die open is, is de 7-eleven en het was net te koud om op het strand te liggen. We hebben dus vooral gerelaxt en wat gezwommen bij het zwembad en s'avonds hebben we een echt kerstdiner besteld bij de Chinees! Heerlijk! Daarna nog naar een echte drive in movie (Harry Potter 7)..... American Style!
Tweede kerstdag kennen ze hier niet in Amerika dus dat betekent dat alles weer open is en de stad weer helemaal tot leven komt. We hadden kaartjes voor een echte football match van de Miami Dolphins tegen de Detroit Lions. Wat een belevenis is dat, de Amerikanen gaan helemaal los als er een football wedstrijd is en het is dan ook een groot feest rondom het stadion. Het stadion is een beetje vergelijkbaar met de Amsterdam Arena, misschien iets groter en het heeft geen dak. Natuurlijk ook niet nodig, aangezien het hier meestal wel een graad of 20 is, all year round! Gelukkig ging er een vriend van Laura mee, die ons de spelregels kon uitleggen, aangezien wij er geen hout van begrepen.....voetbal is een stuk minder gecompliceerd! Een wedstrijd duurt een uur, 4 kwartier en dan steeds 5 minuten pauze. Wat ze er alleen niet bij verteld hadden, was dat na elke scrimmage (een hoopje stoere mannen boven op elkaar die om een bal vechten....sexy!) er of een aanvallend team of een verdedigend team het veld op komt......en de klok wordt stilgezet. Dat betekent dat een kwartier dus eigenlijk een half uur duurt! Een wedstrijd duurt dus gemiddeld 3,5 uur! Pfff dat was een lange zit, gelukkig kun je tussendoor overal hotdogs en koffie kopen!
De dag erna hebben we s'middags de watertaxi genomen. De watertaxi gaat door de rivieren van fort lauderdale naar downtown en komt langs alle grote villa's van filmsterren en de bijbehorende jachten! Een villa kost hier gemiddeld 5 miljoen dollar en een jacht gemiddeld 16 miljoen.....de meeste mensen die hier wonen hebben beide! De watertaxi chauffeur geeft de hele route commentaar op welke villa's van welke beroemde mensen zijn en verteld er daarna bij wat het kost....leuk toeristisch tripje dus!
Onze laatste dag in Fort Lauderdale hebben we besteed in de Everglades. De Everglades is een groot national park ongeveer een half uurtje buiten Miami en op Death Valley na het grootste natuurpark van Amerika. Het lijkt een beetje op een Afrikaanse prairie, met wat meer gras en vooral veel vogels en alligators! Allereerst hebben we een korte wandeling gemaakt, waar we overal langs de weg Alligators tegen kwamen, je kunt ze zelfs aaien als je durft! Daarna hebben we een tram tour gedaan van 2 uur, door het park heen. Ook daar kom je overal alligators tegen en veel mooie vogels.....wij hadden weer het geluk dat we ook nog een prachtige zonsondergang in het park hebben gezien....zie foto's!
Vandaag vliegen we naar New York waar we beginnen aan onze laatste week en op 7 januari vliegen we terug naar Amsterdam. Als we geen vertraging hebben of andere levensbedreigende situaties komen we om 17 uur (lokale tijd) aan in Amsterdam met een lichte jetlag!
Alvast een gelukkig Nieuwjaar en tot volgende week!
Veel liefs
Nico en Erwin
California Love!
Vanuit San Louis Obispo, een klein plaatsje voor Amerikaanse begrippen langs Hwy 1, een korte update. Dit heeft even geduurt. Niet omdat er geen internet aanwezig is, want dat is er overal... Wifi, wifi, en nog eens wifi... Maar een internetcafe dat is pas lastig! Ohjah en duur. Hoe raar dat ook mag klinken...
We zijn een kleine 3 weken verder vanaf onze laatste blog geteld en nu al een kleine 4000km aflegd! Tja tijd gaat hard. Er is hoop te bloggen... Haha
In Auckland hebben afscheid genomen van Denise. Terwijl zij NZ aan het verkennen is met Stray, zijn wij op 1 december vertrokken naar LA.
Een heerlijke vlucht van bijn 13 u terug in de tijd, zijn we dezelfde dag, een paar uur later geland op LAX. Na het oppikken van de rental, angstig de Amerikaanse Hwy
opgeschoten. Achteraf hoef je niet zo bang te zijn voor de Amerikaanse stereotype 'Cali-Sunglasses-Cop' die je aanhoudt voor je speeding of het negeren van een stop sign.
Maar voor de burgers zelf! Zij kunnen echt niet autorijden!!! Ja het is gezegd! We hopen nu niet iemand te kwetsen, haha
Na het vertoeven in LA waren we van plan om door te stomen na San Diego, vervolgens Phoenix, Grand Canyon Nat. Park, Las Vegas, Death Valley Nat. Park,
Sequoia Tree Nat. Park, Yosemity Nat. Park en San Francisco om over de Hwy 1 het rondje compleet te maken en wederom in LA te eindigen.
Hier pakken we de 21e het vliegtuig naar Miami.
Even kort wat we tot nu toe gedaan hebben....aangezien de foto's wel genoeg zeggen en we ook niet al teveel tijd hebben! Time is limited in de USA!
In LA zijn we 3 dagen gebleven, natuurlijk naar Hollywood Blvd geweest, Beverly hills waar we ons vergaapt hebben aan de veel te grote huizen en Rodeo Drive waar Nicolette heel graag wilde shoppen maar helaas te weinig credit card vermogen! Ook zijn we in de Universal Studio's geweest waar je les krijgt in het maken van blockbuster films, talloze attracties kan rijden en een rondje over Wistoria lane (Desperate Housewives) kan scheuren. LA zelf is een beetje verpauperd en er zijn dan ook veel buurten waar je echt uit moet blijven, gelukkig is ons dat goed gelukt. We hebben hier ook een tomtom gekocht om ons te helpen navigeren, wat goedkoper was dan 3 weken huren en een must is in de USA.
Vanuit LA zijn we doorgereden naar San Diego.
San Diego lijkt wel een beetje op LA alleen minder crimineel en minder Hollywood achtige taferelen. Hier zijn we 2 nachten gebleven, eigenlijk te kort om deze prachtige stad te kunnen
verkennen. We zijn naar de haven van San Diego gereden, waar grote vliegdekschepen, cruise schepen (Holland AmericaLine) en oude zeilschepen de boel onveilig maken. Owja....en 9/11 activisten...een actiegroep die vindt dat de hele 9/11 toestand een complot is en dat de hele wereld (maar vooral de amerikaanse bevolking) ook recht heeft op deze waarheid. Na deze interessante discussie doorgereden naar Balboa park, het mooiste en grootste park in San Diego met veel 18e eeuwse Spaanse gebouwen. Om dit te begrijpen moet je eigenlijk even googlen naar de geschiedenis van San Diego.....ga ik je niet uitleggen! Na San Diego zijn we verder getuft naar Phoenix, Arizona!
Phoenix was voor ons meer een rust stop, aangezien we niet de hele nacht door wilden rijden! We hebben hier een Motel 6 (goedkope versie van Van der Valk) geboekt om te slapen, verder dus niet veel gezien van Phoenix. De reden dat we hier gestopt zijn is dat je vanuit Phoenix in een halve dag zo de Grand Canyon in stoomt!
In Grand Canyon National Park hebben we de bekende helicopter vlucht gemaakt. In eerste instantie dachten we dat dit heel duur zou zijn, maar dat valt best mee! Goedkoper dan skydiven! Haha!
Dit was een onvergetelijke ervaring, met prachtige vergezichten en luchtfoto's van de Grand Canyon, pas dan zie je hoe inmens groot deze Canyon is.....niet te geloven! Dit was zeker een van onze hoogtepunten tot nu toe! Zie foto's! Na de vlucht een nachtje geslapen in een prachtig hotel in Tuyasan, waar het s'avonds (tot onze grote verrassing) vreselijk koud werd! Gelukkig had Nicolette d'r Kiwi muts al uit haar tas gehaald en hadden we genoeg warme kleding meegenomen!
Na de Grand Canyon zijn we via de Hoover dam, Las Vegas binnen gereden. De Hoover dam is ook gigantisch, maar de foto's spreken hier voor zich. Las Vegas was overweldigend.....het hotel waar wij sliepen: het Bellagio is een van de meest luxe van Las Vegas. Voordat je uberhaupt hebt ingecheckt, wordt je auto door een Valet parking medewerker weg gezet een bell-boy neemt je tas over en jij kunt (na de fooi!) gaan inchecken bij de 15 koppige receptie, wachten houden ze niet van in Vegas! We hebben eerst even een paar keer moeten ademhalen voordat we weer terug op aarde waren, om te gaan inchecken.....helemaal verbaasd dus! In Vegas zijn we naar een voorstelling van Cirque de Soleil (Ka http://www.cirquedusoleil.com/en/shows/ka/default.aspx) geweest, bekijk de website maar even! Verder hebben we een gok poging gewaagd, maar daar zijn we niet zo goed in en zijn we naar de tentoonstelling Bodies geweest (http://www.bodiestheexhibition.com/).....dat was niet zo leuk als we gedacht hadden al die dooie kerels, bah! Vegas was geweldig!
Na Vegas zijn we via Death Valley, wat erg saai was, Sequoia met de reuze bomen en Yosemite park naar San Francisco gereden. Death Valley was niet echt boeiend, vooral woestijn, woestijn en nog meer woestijn. Sequoia daarentegen was als een sprookjes bos, met gigantische bomen (60 mtr hoog en 11 mtr in diamtr) en een besneeuwd landschap, we zaten op een gegeven moment zelfs boven de wolken (zie foto's)! Ook yosemite park was prachtig, wel wat meer uitgebuit dan Sequoia...meer dagtoeristen dus. Ook in Yosemite Park staan hele hoge bomen!
Vanuit Yosemite park zijn we aan een stuk doorgereden naar San Francisco waar we een mini-appartementje hadden geboekt in de Marina wijk, een juppen buurt in SF. SF is net Amsterdam, weinig en hle dure parkeerplekken, trams en veel overstekend wild! In SF zijn we natuurlijk naar Lombart st. geweest, de bochtigste straat van de USA, de Golden Gate Bridge...die mooie rode en Alcatraz, de meest beruchte gevangenis van de USA (na Guantanamo bay). Onder andere Al Capone heeft hier vast gezeten. Alcatraz was een beetje verpaupert maar vooral ook scary, dat ze hier mensen hebben laten 'wonen' is ongelofelijk! Tegenwoordig zijn er verhuisdozen groter dan de cellen in Alcatraz!
Wel heel facinerend om te leren hoe men toen leefde en hoe de gevangenen Alcatraz beleefd hebben.
Inmiddels zijn we in San Louis Obispo, wat op onze weg ligt naar Los Angeles. Daar verwachten we morgen aan te komen, om onze laatste dagen in California te besteden aan Santa Monica Beach! Hopelijk houdt het morgen ook op met regenen,anders hebben we niks aan dat strand! De 21ste vliegen we naar Miami....daar is het tenminste zonnig!
Wij wensen iedereen vast hele fijne feestdagen toe en tot snel op 6 januari!
Veel Liefs Erwin en Nicolette
Last few days in Kiwi-country
De laatste paar dagen NZ gaan hard. De 26e voor de derde en laatste maal in Auckland aangekomen. In Auckland zijn onze (reis)wegen met Denise gekruist. Toevallig? Haha. Ontzettend lekker om weer twee volle dagen ongegeneerd over voetbal te lullen (aldus Nico) en slap te ouwehoeren over van alles en nog wat. Natuurlijk ook meteen elkaars reisverhalen uitgewisseld! Denise is vanochtend inmiddels met Stray vertrokken naar 'the Bay of Islands'. Waar zij net zo'n geweldige tijd gaat beleven als wij in Nieuw Zeeland (hopelijk....maar zolang er geen gekke dingen gebeuren, komt dat vast goed!).
We vullen nu de laatste twee dagen met skypen, bloggen en chillen in het park. Daarnaast zijn we volop bezig met de planning van ons volgend avontuur in 'The States'
We hebben jullie met ons verhaal ergens in Queenstown achtergelaten, we dachten ergens rond de 9e van deze maand, alweer 3 weken verder, wat gaat het toch hard! Het is heerlijk om niet te hoeven weten wat voor dag het is, we leven momenteel alleen op datums en datums, geweldig!
Queenstown is een supergave stad(-je), tussen de bergen. Superveel te doen, van bungyjumpen (Nevis), paardrijden, luging, parasailing tot (en vooral) voornamelijk uitgaan. (of zoals we bij ons zeggen, bier zuipen en kut roepen) Na wat Fergburgers, teapots en te veel bier, de 11e vertrokken naar Millford Sound.
Millford Sound is eigenlijk een fjord. Tegen de tijd dat men dat had ontdekt was de sound al een begrip, dus vond men het geen reden om het maar te veranderen... Milford sound is NZ topattractie, voor de dagjappaners, die op een vrijdag Christchurch aanvliegen, zaterdag naar milford sound gaan om vervolgen de zondag erna Frans Joseph te beklimmen om op maandag weer na huis te gaan. Milford Sound ligt in NZ grootste park, waar s'werelds oudste bomen ter wereld groeien, het schijnt hier ook bijna dag te regenen, 1 op de 3 dagen is nat! En ja hoor wij hadden een flinke plensbui. Dit heeft het voordeel dat je ontzettend veel en hoge watervallen treft maar helaas niet door het wolkendek omhoog kan kijken om te zien dat je tussen 1500m cliffs vaart! Gelukkig had het schip meerdere verdiepingen waardoor we ook door droog te blijven veel foto's konden schieten. Totdat de kapitein het nodig vond om dwars door een waterval heen te varen....helaas kwam Nicolette daar wat laat achter en was dus klets nat! Toch wel erg om moeten lachen want de andere passagiers op het dak (vooral Aziaten) hadden het ook niet door!
Vanuit de sound vond Stray (lees; Stray travel) het nodig om te overnachten in het nationale park (lees; Gunscamp, in the middle of nowhere) M.a.w. een generator die het blokhutjes tot 10u s'avonds van stroomvoorziet, een houtkachel om jezelf warm te houden, geweldig! Helaas is dit national park ook het huis van de zandvliegen! Wat een verschrikkelijke rotbeesten zijn dat! Je kon dus niet zonder lange broek, trui en dikke sokken de deur uit, anders werd je helemaal lek gestoken! We hadden er zelfs een stuk of honderd in ons hutje (lees golfplaten schuur) zitten, die we eerst maar eens plat gedrukt hadden voordat we gingen slapen! Leek wel een invasie!
De volgend ochtend direct door gereden na het zuidelijkste puntje van NZ, Bluff. Hier zijn een aantal passagiers uitgestapt om naar NZ zuidelijkste eiland te varen, ja mensen NZ heeft drie eilanden, haha. Stewart Island hebben we overgeslagen... Tenzij je van wandelen houdt, of van wandelen, van nog meer wandelen dan zou je het leuk kunnen vinden! Er is daar helemaal niks, er worden geen snickers of marsrepen verkocht en het eiland heeft wel geteld 22 km aan asfalt wegen in een richting, dus geen rondje reiden op Stewart Island! Ben je je boodschappen vergeten, moet je even met de ferry terug varen... Een beetje dat idee...
Wij hebben dus besloten om in de bus te blijven zitten en door te rijden na Invercargill. Dit is met absoluut recht het allersaaiste plaatsje van heel NZ. Jaa Martijn we kunnen het bij deze bevestigen. Ok de plaatselijke Tutara was wel schattig maar we mochten het niet knuffelen.
Na het achterlaten van Invercargill doorgestoomd naar Dunedin, onderweg gestopt om Zeeleeuwen te spotten. Echter vond een Zeeleeuw het nodig om ons te spotten! Geloof ons als dat beest achter je aan rent, ren je er wel voor weg...Haha. Superschattig...maar een laag knuffelgehalte!
Na een lange tocht in de bus kwamen we tegen de avond aan in Dunedin. Daar hadden we ongeveer een uur om in te checken en te eten, want om 7 uur werden we verwacht bij de grootste bierbrouwerij van NZ: De Speights Brewery. Wat zijn die Nieuw Zeelanders toch trots op hun land en vooral hun bier! De gids in de brouwerij kon niet op houden met praten over al hun prestaties en gouden medailles! Wat voor ons een voordeel was, want zolang hij bleef lullen konden wij gratis bier zuipen in de brouwerij kroeg! Kassie lam na een uur bier zuipen (lees atten, want je wil alles proeven!) maar snel even bij de Mac een burger gegeten, om vervolgens een nieuwe kroeg onveilig te maken! Kortom weinig van Dunedin gezien, behalve de kroeg! Het Speights bier is overigens erg lekker, ben benieuwd of we dit in NL ook eens kunnen kopen!
Vroeg in de ochtend vertrokken we de dag erna (met een klein katertje) richting Mt Cook. Mt Cook is de hoogste berg in Nieuw Zeeland en uiteraard vernoemd naar niemand minder dan Captain James Cook, de ontdekker van nieuw zeeland. Waar wij als Dutchies het uiteraard niet helemaal mee eens zijn, want Abel Tasman was er eerst! Het natuurgebied rondom Mt Cook is best groot en je kunt er uitstekend wandelen. We zijn met z'n allen een nabij gelegen berg op geklommen om vervolgens uitzicht te hebben over Mt Cook en het ijs meer aan de voet van de berg. Daarna zijn we ook naar het meer gelopen, waar grote ijsschotsen in drijven. Nico is er nog even met haar voeten in geweest, maar die sloegen spontaan zwart uit van de kou! Brrr.....wel goed om je bier in te bewaren! Haha! Het hostel in Mt. Cook Village was een van de beste hostels die we gehad hebben tijdens onze reis, onderaan de voet van Mt. Cook met uitzicht vanaf het balkon (op je kamer!!!) op Mt. Cook, prachtig!
Na Mt. Cook stond Christchurch op het programma, een stad waar we graag naar toe wilden, maar waar we ook afscheid moesten gaan nemen van veel vrienden! In Christchurch hadden we een hotel geboekt in plaats van een hostel, vooral omdat het hotel goedkoper was dan het hostel! Google Hotel SO maar eens op afbeeldingen, helemaal geweldig! In Christchurch zijn we een week gebleven en hebben we de Tranz Apline Express gedaan, naar Greymouth (ja van de mijnwerkers!) en terug. Het schijnt een van de mooiste trein reizen ter wereld te zijn en het biedt je de kans op vele uitzichten over de alpen van Nieuw Zeeland. Wij vonden het ook een hele mooi reis, maar waren wel wat teleurgesteld over de hoeveelheid sneeuw. Als er veel sneeuw ligt is het net winterwonderland (noordpool achtige landschappen), maar ja het is hier natuurlijk nu Lente!
Op 4 september was een grote aardbeving in Christchurch waar je nog veel schade van ziet in de stad en nog steeds zijn er kleine aardschokken, waarvan 2 toen wij er waren.....helaas niks van gemerkt! In deze week hebben we nog van alles gedaan in Christchurch waaronder een mooie tentoonstelling van Ron Mueck (google maar weer even) en het beklimmen van de toren van de cathedraal om vervolgens Christchurch weer te verlaten voor Kaikoura!
Het was niet de planning om 3 dagen in Kaikoura te blijven, maar omdat we zo graag de dolphin encounter wilden doen, hebben we ons verblijf verlengd. In Kaikoura hebben we gezwommen met dolfijnen op open zee (in het wild dus!) en natuurlijk mooie foto's gemaakt van deze prachtige beesten! Deze trip is zeer afhankelijk van het weer en de wind kracht op de zee, dus de eerste 2 keren dat we gereserveerd hadden is de trip geannuleerd vanwege het slechte weer, vandaar dat we 3 dagen zijn gebleven in plaats van 1! Gelukkig is 3 maal scheepsrecht ook geldig in NZ en konden we dan s'middags eindelijk het water op! Helemaal ingepakt in een stinger pak, met muts en snorkelset het water in op zoek naar dolfijnen. Dolfijnen zijn van nature erg nieuwsgierig, dus als je maar veel herrie maakt en gek doet in het water komen ze even een kijkje nemen. Nou dat hebben we geweten ook.......op een gegeven moment hadden we zelf 10 dolfijnen om ons heen, zelfs moeders met baby's! Als je dan rondjes draait in het water, gaan ze je na doen.....heel grappig en schattig! Dit was echt het wachten waard en een top activiteit in Nieuw Zeeland!
Kaikoura was onze laatste onbekende plek in NZ, want na 3 dagen vertrokken we weer terug naar het noorden! Na de overtocht met de ferry nog 2 nachten in Wellington geslapen. In Wellington naar het Te Papa museum geweest, wat gratis is het super groot (6 verdiepingen)! Mooi museum met veel geschiedenis over NZ en een hele grote inktvis! Als je deze inktvis in stukken zou snijden, krijg je inktvis ringen ter grote van een trekkerband.....hmmmm beetje knoflooksaus erbij! De vorige keer zijn we niet zo lang in het museum gebleven dus deze keer hebben we er de tijd voor genomen.
Wellington was de laatste stop met stray want s' ochtends vroeg (6.45 uur!!!) vertrokken we met de bus om aan een stuk door naar Auckland te rijden (12 uur karren!). Waar wij natuurlijk afgesproken hadden met Denise!
We hebben een hele leuke tijd in NZ gehad en gaan dit land zeker missen! Toch zijn we erg toe aan een nieuwe uitdaging en kijken dus erg uit naar onze trip naar de States! De volgende blog komt vanuit de USA!!!
Tot snel!
Liefs Nico en Erwin
p.s. We zijn er nu eindelijk achter waarom we niet van iedereen smsjes ontvangen.....2 degrees, onze provider, ondersteund alleen het KPN netwerk. Leuk dat we het weten aan het einde van onze reis
Going nuts in New Zealand
Hmmm lekker bakkie koffie, 25 graden, mooi uitzicht... Missen we NL?? Het zal we koud zijn. Maar even niet aan denken toch?
Het heeft even geduurd maar we zijn toch eindelijk begonnen aan een nieuw verhaal! Inmiddels zijn we weer twee weken verder en ook al een tijdje aan het reizen met de Straybus (http://www.straytravel.com/). We hebben een buskaart gekocht, die 12 maanden geldig is en waarin we in (minimaal) 24 dagen doornoorder eiland en het zuider eiland reizen. De Straybus brengt je op plekken waar je normaal gesproken met je camper of het openbaar vervoer niet komt (of niet meer weg komt) en biedt je de mogelijkheid om overal in en uit te stappen, zo lang als je wilt! Ideaal voor een stel backpackers zoals wij dus en een goede manier om het land te verkennen en nieuwe mensen te ontmoeten.
We hebben inmiddels ook al zoveel dingen gedaan, mensen ontmoet en km's afgelegd datwe gaan proberen dit alles per dag te beschrijven en het tegelijkertijd kort te houden. Sommige dingen zijn overigens ook niet in woorden uit te drukken, daarvoor moet je gewoon naar de foto's kijken......dus dat scheelt weer wat tijd!
Aller eerst onze laatste paar dagen met de camper die we besteed hebben in Gisborne, Napier, Tongariro National Park en Raglan. Vanuit Gisbornezijn we naar Napier gereden om de laatste dagen met de camper te vullen. Toen we aankwamen was het bijna donker dus zijn we de dag erna maar het stadje ingegaan. Napier is bekent van de Art-deco stijl en inderdaad alsje door de stad loopt voelt het net als een filmset. Na de middag zijn we doorgereden naar Papakai. Een ZEER klein plaatje in het Tongoriro National park. Daar hebben we een van de mooiste en zwaarste hikes van Nieuw Zeeland gedaan, de Tongariro Alpine Crossing! Een wandeling van 7,5 uur over mount Ruhapehu (of zoiets) beter bekend als Mount Doom (Lord of the rings), grote rode kraters, vulkaanlandschap en een groot tropisch woud. Normaal gesproken niet iets wat wij uit een toeristen folder zouden kiezen, maar na het horen van alle prachtige verhalen en het raadplegen van de Lonely Planet, toch besloten om het maar te doen! En wat een ervaring was dat zeg! Het was een hele zware wandeling, vooral de devils straircase met eindeloze trappen omhoog, maar zeker de moeite waard. Uiteindelijk wel 3 dagen verschrikkelijk spierpijn gehad en een paar blaren! Voor meer info check: http://www.tongarirocrossing.org.nz/
Metontzettend veelspierpijnthroughout our entire bodies en natuurlijk een grote blaar bij Erwin, vertrokken naar Raglan. In kort; een grootsurfers paradise. Waar Erwin natuurlijk zijn pinpas in de atm laat zitten...en Nicolette vervolgens een 180 (lees one eighty)maakt op de rotonde met een camper omdat Erwin dat ding terug wilde!!!
Raglan was onze laatste nacht alvorens we weer naar Auckland zijn vertrokken, na het dumpen van de camper werden we vanaf het vliegveld de stad gereden. Raad eens wie die bus reed? De vriendelijke busdriver van 2 weken geleden die ons met Auckland liet kennis maken! Haha... Way the go Peter!
Op dit moment zijn wedus al twee weken aan het reizen met de Straybus en het is handig als we de reis beschrijven zoals deroute er uit zag, anders wordt de volgorde een beetje ingewikkeld en weet nog niemandwaar we zijn geweest en waarwe nog naar toe gaan.
We zijn gestart in Auckland, de grootste maar wel saaiste stad van Nieuw Zeeland, waar we op 26 oktober om 8 uur s'ochtends vertrokken richting Hahei (Coromandel Peninsula), onderweg zijn we alleen gestopt in Theems voor een supermarkt stop om vervolgens meteen door te stomen naar Hahei. Eenmaal aangekomen zijn er een aantal mensen gaan kayakken en zijn wij met de bus weer vertrokken naar Hot Water Beach......aangezien we daar al waren geweest, gaan we hier verder maar niet over door! In Hahei zijn we met de hele club blijven slapen. De Stray bus rijdt een vaste route door Nieuw Zeeland en elke dag stopt de bus in een stad of township om te slapen of activiteiten te doen. De chauffeur slaapt altijd in het zelfde hostel als de passagiers.
Na Hahei is de bus vroeg vertrokken naar Raglan, het surfparadise van Nieuw Zeeland. Ook hier waren wij al met de camper geweest, maar vanwege de verschikkelijke spierpijn geen surfboard gezien! Deze keer dus wel want we hebben een surfles genomen. Het was niet zo warm die dag, maar gelukkig hadden we wetsuits en de zee was ook niet extreem koud. We hebben beide lang op het bord gestaan (zonder te vallen) en genoten van de zee en het strand. Surfen is verslavend, dude! We bleven slapen in karioi lodge midden in de bush in Raglan....hele mooie locatie; http://www.karioilodge.co.nz/
De dag erna weer vroeg weg (8.00u) nu op weg naar de Waitomo Caves en later Maketu. Helaas hebben we de Waitomo Caves over moeten slaan vanwege de dure activiteiten en het idee dat als we alles zouden doen, we ver boven ons budget zouden komen (zitten we nu toch al...maar goed!), niet veel te melden hierover dus! De eindbestemming van de dag daarentegen was zeer interessant, we zouden namelijk slapen in een Maori meetinghouse en een culturele avond voorafgaand aan het slapen! We hebben een echte Maori chief ontmoet, genaamd Uncle Boy, een Maori groet geleerd, Erwin heeft de Haka gedanst en ik de Poi. Vooral de Haka was hilarisch, maar Erwin wil niet dat ik filmpjes er op zet....haha! s'Avonds maar vroeg naar bed gegaan vanwege de heftige plannen de dag erna!
De dag erna zijn we namelijk richting Taupo gereden waar we onderweg in Rotorua met een groep andere zouden gaan white water raften (zie foto's). Deze tocht over een rivier brengt je bij een 7 meter hoge waterval, waar je vanaf gaat met de raft! Super vette ervaring, maar wel 7 kleuren shit gescheten!!! Op de foto's overigens ook te zien dat Nicolette d'r ogen vooral dicht had!
Na de raft hadden we een uurtje of 2 om bij te komen alvorens we afgereden zijn naar Taupo voor de skydive! Juist....wij hadden ons beide opgegeven voor een skydive, althans het was Erwins idee, maar ik blijf natuurlijk niet achter! Na wat gedoe met veiligheidsregels en riempjes die goed aangesnoerd moesten worden (boeieh!!!) dan toch de lucht in met een roze vliegtuigje. Ik had de eer om als eerste mezelf van uit een vliegtuig te smijten, dus ik zat natuurlijk ook vooraan. Ondertussen wordt alles gefilmd voor een DVD die je na afloopt kunt kopen (natuurlijk heb ik dat gedaan...seen it, done it, got the t-shirt and theDVD!). Ook op de foto's is trouwens het een en ander te zien. De skydive is denk ik wel het meest beangstigste idiote idee dat ik ooit in mijn hoofd gehaald heb, maar het was het zeker waard!!!! Toen ik weer met beide benen op de grond stond, kon ik alleen maar denken......ik wil nog een keer!!!! Dus misschien in Amerika want ook daar is het goedkoop.....Nederland is veel te duur!
Na al deze adrenaline kicks waren we wel toe aan rust en zijn we ook snel gaan slapen in ons hostel in Taupo, want de volgende dag moesten we om stupid-6.00 o'clock weer vertrekken naar Tongariro National Park. Hierover hebben we weinig te melden want daar waren wij al geweest dus terwijl de andere stakkers de crossing deden, hebben wij een was en chill dag gehad! Lekker in onze whirlspools bijgekomen, biertje erbij... Heerlijk... het leven van een flashpacker
Na Tongariro National Park is de bus weer verder gereden naar Wellington, voor de overtocht naar het Zuidelijk eiland. In Wellington (de hoofdstad) hebben we het te papa museum bezocht, maar omdat we zo weinig tijd hadden daarvoor gaan we dat nog een keer doen op de terug weg! De dag erna namelijk weer vroeg vertrokken met de bus richting de ferry terminal van Wellington, voor een boottocht van 3 uur naar het zuiderlijk eiland.
De boottocht was niet al te boeiend, er werd een film gedraaid die nog minder interessant was dus we hebben vooral geslapen en koffie gedronken in het restaurant. Na aankomst in Picton terminal werden we door een nieuwe bus (zelfde chauffeur) opgehaald om door te rijden naar Abel Tasman National Park.
In Abel Tasman National Park bleven we deze keer 2 nachten slapen omdat je zodoende meer tijd krijgt om dit prachtige National Park te ontdekken. Wij zijn met een zeilboot langs de prachtige stranden van het National Park gevaren, hebben pinguins gezien en zeehonden en geluncht op een bounty strand! Op de terug weg werd de zee wat wilder dus hebben we nog een lekker ruig ritje terug naar de haven gehad!
Na de 2 nachten in Abel Tasman stond Barrytown op het programma, hier hadden we een thema feestje in de enige kroeg in Barrytown.....verder is daar namelijk niks te beleven! Helaas kunnen we (behalve foto's) niet veel vertellen over Barrytown....what happens in Barrytown, stays in Barrytown. Oja....het thema was gansters and bitches, voor het geval iemand zich afvraagt waarom wij er zo uitzien!
Dus Barrytown.....daarna Franz Jozef gletsjes waar wij natuurlijk de gletsjer hike gedaan hebben. Een 8 uur durende wandeling (deze heb ik wel uit de folder gekozen!) waarvan 3 uur op een gletsjer! We zijn een heel eind de gletsjer opgeklommen met spikes (crampons) onder onze schoenen, door ijsgrotten en krappe scheuren.....ja buik in en schuiven maar! Helemaal te gek en een geweldig uitzicht.....oja de guide was echt een schatje
Na Franz Jozef hadden we nog maar 1 stop voor Queenstown namelijk Makarora. Ook hier was niks te beleven behalve de karaoke machine in de enige bar in het durp! Gelukkig hadden we wat dronken talentjes onder ons (The Nachoman
Op 7 november (2 dagen geleden) zijn we dus eindelijk aangekomen in Queenstown, de stad waar we zoveel goede verhalen over gehoord hadden......en die dus allemaal waar blijken te zijn! De eerste avond meteen maar een kroegentocht gedaan, een theepotje geprobeerd.....nee daar zit geen thee in en los gegaan op goede muziek in de Worldbar! Iedereen was kort....behalve wij, blijkbaar zijn wij meer gewend in Nederland. Zelfs naar de Teapot vol met drank, waar je dan vervolgens om de beurt shotjes van neemt uit een shotglass......waren wij nog niet dronken. Ondanks dat hebben we wel een topavond gehad! De dag erna lekker uitgeslapen, waarna Nicolette vervolgens is gaan paardrijden (nog steeds zere kont!) en Erwin is gaanlugen (soort rodelen in een kartwagen)in de bergen van Queenstown.
Vanochtend hebben we uiteraard weer uitgeslapen, want reizen met de Straybus betekent elke dag vroeg op, dus we waren erg moe! En geshopt om wat kapotte kleren te vervangen, blijkbaar kunnen t-shirts niet goed tegen elke week wasbeurten en Nieuw Zeelands wasmiddel!
Tot zover onze trip!
Nog even snel een boodschap aan iedereen: wij hebben al een tijdje een Nieuw Zeelands mobiel nummer en smsen natuurlijk wat rond. Helaas hebben we gemerkt dat de meeste van jullie onze smsjes niet krijgen, hoe en waarom weten wij ook niet. Voor degene die ons graag willen sms-en (vinden we gezellig!!) of mailen, we zijn te bereiken op +64226925933 en [email protected]. We hebben ook skype; nicoletteerwin, dus als je wil skypen sms eerst ff dan kijken we of ergens een pc met internet kunnen opduikelen! Overigens lezen wij natuurlijk al jullie berichtjes op de site, facebook en hyves en daar genieten wij erg van! Dus als je wat hebt de melden, of gewoon ff slap wil lullen......sms, mail, facebook enz dan!
Tot de volgende blog!
Kus van Nicolette en Erwin
New Zealand and beyond...
Zowww... Het is voor ons gevoelalweer even geleden. De dagen zonder tijds- en of dagbesef gaan snel... Op een dinsdag een week oftwee geleden begon onze dag vroeg! Om 5u s'ochtends opstaan om 05:20u te worden opgehaald vanuit ons hostel om onze reisin NZ te vervolgen... Online inchecken bleek nog steeds onmogelijk, dus werden we er op gewezen toch maar eerder op het vliegveld aanwezig te zijn. Opzich een rustige vlucht van om de nabij 3 uurtjes gehad, maar je dag is meteen om als het tijdsverschil er bij word opgeteld!
Haha wat zijn die Kiwi's toch vriendelijk, een buschauffeur die je al praatend de stad in rijdt, super grappig. Rond een uur of vijf s'avond (gebroken) in het hostel in Auckland aangekomen, wat echter een best wel kleine stad is. Onze buschauffeur wist ons te vertellen dat er inAuckland 1,4mln mensen woonden, in heel NZ 4,4 mln! Na het scoren van een nieuwe simcard hebben we onze 'happy' camper bij het vliegveld opgehaald. Een super leuk ding (voor de kenners; Toyota Hiace, 2,4l hi-top kansloos) en van gemakken voorzien. Achteraf zijn we toch wel blij met de drie persoons uitvoering! Net iets meer ruimte en JA wij kunnen er primain staan, haha... Alleen jammer van die verstopte derde versnelling, die is echt onvindbaar!Haha.Vanuit Auckland hebben wena het inslaan van rantsoen voor een week, vertrokkennaar Whangarei. Een redelijk grote stad voor Kiwi begrippen op Auckland na, ze zullen het nog net geen township noemen! We wilden eerst naar Opononi rijden, dat bleek achteraf te ver! Je vergist je al snel in de afstanden, op zich denk je dat 150km moet te doen zijn in 1,5 a 2uur, maar dan blijkt dat je toch nog wat bergen moet overwinnen, en die neemt onzecamper niet zo snel!!! In Whangerei hebben we geslapen in de buurt van een waterval (de zoveelste) welke de meest gefotografeerde waterval van NZ schijntte zijn! Echter niet zo indrukweekend. After an one-night stop, in de stad een lonely-planet gescoord, voor iets teveel NZ-dollars en een nieuwe memory card aangezien we de oude al hadden volgeschoten! Bepakt en bezakt richting Bay of Island gereden, het noorden van NZ, via waipoua forrest naar Opononi vertrokken. Super mooie rit! In het midden van het bos tref je de grote Kauiri Trees. Lage bomen waarbij de begroeing hoog begint en een zeer brede stam. De gootste Tane Mahuta heeft een diameter van bijna 14m! Das pas lekker boomknuffelen! Aan het eind van de dagin Oponi aangekomen, een zeer klein dorpje met een camping aan de kust en schapen naast je camper!
Vanuit Oponi direct door naar Waitangi, hier is het verdrag getekend tussen de Maori's en de Britten! Best indrukwekend! Rond een uur of 3 in de middag waren we uitgesnuffeld! We hadden gepland in de buurt, in Pahia of Russel te overnachten. Echter zouden we de volgende dag naar Coromandel rijden en omdat dat en aardige rit was vanuit Pahia of Russel, besloten we alvast naar het zuiden te trekken! Erwin rijden, nico navigeren! duidelijk een verkeerde combo haha. 'Moeten we hier links af', 'Jaa,haa ik weet het zeker' 15 minuten later 'Ehm, ja nou volgens mij gaan we goed, Erwin kijk jij eens!', 'Nou we rijden nog wel even door!' 45min later 'F*ck we zijn een beetje omgereden, wat nu? Rijden we terug of pakken we de short cut over de gravel road?' 'Ehm Nico wat staat er in het huurcontract van de camper?'
Een uur later, over een niet te begane weg met de camper eindelijk in Whangateau aangekomen! Just before dark! Wat een drama, leek de Camel Trophy wel!We hadden bij Warksworth van de snelweg afgemoeten en niet bij Wellsford! Next day vertrokken wenaar coromandel via Auckland. De coromandel peninsula heeft een tropisch regenwoud en is zeer heuvel tot bergachtig!
In de Lonely Planet hadden we gelezen over road 309, die van Coromandel naar Whitianga loopt en waar je onderweg allerlei gekke bezienswaardigheden tegenkomt. Natuurlijk wilden wij dat ook mee maken, dus zijn we net iets voor Coromandel afgeslagen op de road 309. Ook road 309 bleek een groot deel onverharde weg te zijn! Dus voet op de rem en hopen op het beste......oftewel geen lekke band krijgen! Uiteindelijk kwamen we net onder whitianga uit en zijn we meteen doorgereden naar de camping, vlakbij het Hot Water Beach. Hot Water Beach is een stuk strand waaronder diep in de grond een heet waterbron zit, dus als je een gat in de grond graaft komt het hete water naar boven. Je moet alleen wel even wachten voordat je erin springt, want het water is bijna kokend heet en moet eerst een beetje afgekoeld worden door het zeewater, daarna heb je je eigen spa pool op het strand! Super lekker en ontspannend en hier hebben we dan ook lekker een half uurtje in gezeten. Overigens was het weer niet echt om naar huis te schrijven, 13 graden en een stevige wind! Dus dat warme zwembadje was natuurlijk wel lekker!
Omdat er verder niet zoveel te beleven was in de omgeving, zijn we de dag erna maar weer doorgereden. Nu stond Rotorua op de planning en vooral het vulkanisch landschap en de thermische wonderen daar in de omgeving. In de buurt van Rotorua zijn een aantal nog actieve vulkanen in de buurt en in de Waikite Valley (20km onder Rotorua) vind je vooral veel geisers en kraters die zwavel afstoten. Als je door Rotorua heen rijdt kun je de zwavellucht ruiken en dat stinkt heel erg!!!! In Wai-o-tapu zit het thermal wonderland park, dat is een natuurgebied waar nog werkende geisers, kraters, modderbaden en heet waterbronnen te bezichtigen zijn. Dat alles stond natuurlijk op onze planning. Rotorua is niet heel bijzonder, de valleien en vulkanische natuurgebieden zijn veel interessanter. Daar zijn we dus ook doorheen gereden op onze weg naar Waikite Valley, waar wij een camping gespot hadden met een uitgebereid spa (heet waterbronnen dus engeen spa-water)assortiment! We wilden graag vroeg arriveren zodat we nog uitgebereid tijd over zouden hebben om gebruik te maken van de spa baden. Het water wordt hier uit de kokend hete rivier gepomd direct in de zwembaden, het water in de zwembaden verschilt van temperatuur, maar is heerlijk warm!
Het weer was weer niet echt best en om die reden zijn we dus de dag erna maar weer doorgereden naar Lake Taupo. Taupo zelf is niet echt leuk als het weer slecht is, dus de camping die we gekozen hadden lag ook wat buiten de stad. Wederom een camping met een groot spa-complex, waar wij weer een paar uur van genoten hebben! Taupo is dus niet zo interessant en we wilden de dag erna vroeg vertrekken naar Gisborne....helaas dus niet zoveel info over Taupo. Na een lekker nachtje slapen dus vroeg vertrokken richting Gisborne. Wederom werd dit ons door iedereen afgeraden, omdat in die regio weinig te doen was. Echter heeft Erwin er een ex-collega wonen, die een jaar of 2 geleden met z'n vriendin naar Nieuw-Zeeland is verhuisd. De reis ging iets sneller dan we verwacht hadden......onderweg nog bijna zonder benzine gezeten in de middel of nowhere! We waren dus vroeg in Gisborne en zijn eerst een biertje gaan doen bij Martijn (niet te verwarren met de neef van Nico) en Charlotte. Daar zijn we vervolgens ook blijven slapen en de dag erna zijn we na de lunch in cafe Zest (charlotte werkt hier als chef-kok, haha, knipoog)), Gisborne wat gaan verkennen. Gisborne is de stad waar James Cook voor het eerst aan land kwam, maar omdat er een schermutseling ontstond tussen zijn mannen en de Maori's waarbij ook nog een dode viel, is James Cook zonder proviant in te slaan weer snel vertrokken. Sinds dien heeft de bay van Gisborne de naam Poverty Bay. Gisborne is verder best een grote stad, met veel drukte. Gelukkig wonen Martijn en Charlotte wat buiten de stad, waar het heerlijk rustig is en veel natuur. Ze hebben het hier super leuk en zeer goed getroffen. Ze kweken hier zelfs hun eigen fruit, welgeteld, sinasappels, kiwi,citrus, advocado, asperges, vijgen, aardbeien, tomaten,rabarber, citroengras alle kruiden! ETC. haha
Martijn werkt hier als engineer/projectleider/troubleshooter/manager/monteur/socioloog en manusje-van-alles, zoals die het zelf zegt, haha. Een bedrijf voor kiwi begrippen waar men het niet zo neemt met de arbo wetgeving. Na een leuk rondleiding geconcludeerd dat men hier ALLES zeer praktisch aanpakt. The kiwi way of life!
Martijn en Charlotte bedankt voor de gastvrijheid entips; Gratis internet in delibraries, wine tastings voor 16u s'middags, die soms gratis zijn! En natuurlijk niet vergeten; dehartige pies van Gisborne!
Surf's up!
Vandaag is onze laatste dag in Gisborne, want wij gaan weer door naar Napier een stad ongeveer 3 uur rijden van Gisborne en ook aan de kust. Nog ongeveer 5 dagen en dan moeten we onze camper weer inleveren, helaas! Op 26 oktober vertrekken we dan met de straypas op onze tour over beide eilanden, waar we ongeveer nog een week of 3,5 mee bezig zijn. Als het goed is, dan is het internet in de hostels veel beter dan op de campings en kunnen we vaker onze blog bijhouden.
Greetz
Erwin & Nicolette
Onze laatste week Sydney
G'day Mates!!!
Weer tijd voor een berichtje vanaf de andere kant van de wereld! Aangezien de laatste 29 september was en ik er op geatendeerd werd door mijn vader dat het weer eens tijd was voor een nieuw verhaaltje........dus bij deze!
Maandag 4 oktober begon onze laatste week in Sydney. Zoals wij (volgens mij) al eerder vermeld hebben, was de planning om naar Byron Bay te gaan, noordelijk van Sydney. We hebben dit uitgezocht en bekeken wat het kost, maar vonden dit bij nader inzien te duur en teveel moeite voor een paar dagen. 170 Aus Dollar per persoon om met een overnight bus hen en weer te reizen, vonden we iets te duur. Echter heb je het hier dan wel over een afstand van NL naar Oostenrijk! We hebben ons hostel dus een week verlengd, met de laatste drie dagen in een prive kamer om nog wat van de privacy te genieten! Overigens kregen we een goede korting en daar zijn wij backpackers dol op! We konden gelukkig tot zaterdag in onze eigen kamer blijven (8 bed dorm), waar wij het zeer naar ons zin hadden met onze kamer genoten.....(lees goone en bier drinken op het dak). Maar omdat er op zaterdag 110 Dutchies zouden komen, moest iedereen verhuizen, wij dus ook! Those bloody dutchies! Sinds zaterdag worden we dus omringd door Hollanders en het begint een beetje op een vakantie naar Chersonissos telijken, alleen maar dronken Hollanders en Engelsen! haha Tijd om te vertrekken dus!
Nu terug naar onze avonturen van deze week. Vorige week donderdag hebben we een Nederlands meisje ontmoet in Peter Pans (plaatselijke BP reisbureau) en daar zijn we een dag of twee mee opgetrokken. Zij was alleen aan het reizen en aan het wachten tot haar vriendin aan zou komen in Sydney om samen verder te reizen. Met z'n 3en zijn we naar the Rocks geweest, de oudste wijk in Sydney. De markt was net afgelopen dus we hadden een beetje pech, maar het uitzichtpunt (zie foto's) was geweldig!
Ookzijn we deze week over de Harbour Bridge gelopen, het is eigenlijk een wandeling van een km of 1,5, maar halverwege vonden wij het mooi geweest! Het uitzicht is wederom fantastisch en we hebben ook hier mooi foto's geschoten van het Opera House......dit gebouw blijft prachtig vanuit alle punten (zie foto's). Later op de dag hebben we de Harbour Highlights cruise gedaan vanaf circular quay, met dank aan het gratis kaartje dat we van Denise hebben gehad haha
De overige dagen hebben we gevuld met het bezoeken van Sydney's mooie stranden: Manly Beach, dat is net Miami beach met grote huizen en dikke auto's! En Bondi beach, het surfers paradise, maar alleen voor de stadsmensen, de echte surfers gaan naar Spot X. Natuurlijk hebben we eindeloos rond gelopen en ge-chilled in de Botanische tuinen, macquaries point en Hyde Park. De fish market was een mooi belevenis en de fish & chips smaakten uiteraard zeer goed!
De laatste twee dagen hebben we een aantal musea bezocht, waaronder het Maritime museum, het politie museum (veel corruptie en georganiseerde misdaad uit de 60 en 70-er jaren, een aanrader!) en Sydneys museum for contemporary art (veel aboriginal kunst).
Kortom wij hebben ons zeer vermaakt in de twee weken dat wij in Sydney waren. Het is een prachtige stad, zeer druk en chaotisch maar wij hebben er van genoten! Op naar de rust en reinheid in Nieuw Zeeland, want ook wij zijn daar nu wel aan toe!
Liefs vanuit Sydney en tot snel
Nicolette en Erwin
Sit back, relax and take it easy!
Zo daar zijn we weer!!! Even snel een update vanuit Australië. Op zondag 26 september zijn we om 7 uur s'ochtends
Op het vliegveld van Sydney zijn we (na een uur wachten) opgehaald door een free pick-up service van het hostel en binnen een half uur stonden we voor de deur bij ons hostel. Dat hostel was niet helemaal wat we ervan hadden verwacht! Integendeel, het was zelfs een anders hostel! De Woodduck Inn, die we geboekt hadden voor een week, was 2 weken geleden opgeheven door de eigenaar van het gebouw. Verassing! De eigenaar van het gebouw wilde geen hostel meer en heeft zomaar op een dag besloten de stekkers eruit te trekken. Dat betekende voor het huidige personeel dat ze op zoek moesten naar een nieuwe lokatie. Wij werden dus afgezet bij een hostel dat pas 2 weken open was en waarbij het gebouw op instorten stond! Toen we boven waren op onze kamer (10 bed dorm) schrokken wij ons helemaal kapot! Alsof er een bom ontploft was in de kamer, overal lagen kleren, vieze sokken, oude schoonmaakdoekjes en zelfs eten van een paar dagen oud! Heel smerig! We zijn dus meteen vertrokken om Sydney in te gaan en een plan van aanpak te bedenken, hier gingen wij niet een week slapen! Toen we s'avonds terug kwamen in de kamer renden er drie kakkerlakken door de kamer op zoek naar eten! Dat was de druppel, we zijn naar de manager gegaan en hebben hem gevraagd om een andere kamer voor ons te vinden. Desnoods in een anders hostel. Gelukkig was er plek in een ander hostel van de Woodduck en volgens de manager was dat wel schoon. De manager is boven gaan kijken naar de rommel en constateerde dat wij wel een beetje gelijk hadden en hij zou er snel wat aan gaan doen......nou daar gingen wij niet op wachten!
Inmiddels zitten we al zo'n 3 dagen in het hostel de Boomerang (onderdeel van Woodduck) en daar hebben wij het best naar ons zin. Het is klein, maar wel gezellig, netjes en leuke kamergenoten.
Toen wij een beetje van de schrik waren bekomen, zijn we met Denise (zit ook in Sydney) de stad in gedoken. Als je in Sydney bent dan moet je natuurlijk even naar de Harbour Bridge (zie foto's) en het Opera House, dus waarom niet meteen de eerste dag! Als je George st. uitloopt kom je uit in de haven van Sydney en zie je meteen de Harbour Bridge opduiken. Als je dan daarna de boulevard afloopt kom je vanzelf bij het Sydney Opera House (zie foto's). Wat is dat een prachtig gebouw, het schijnt in het donker nog mooier te zijn want dan is het gebouw verlicht....dat komt later deze week. Bij het opera house hebben we veel foto's gemaakt, maar we wilden natuurlijk ook wel even met z'n 3en op de foto. Toevallig kwam er een man voorbij die zei dat hij erg mooie foto's kon maken en dat mensen hem er normaal gesproken 2 dollar voor betaalden. Wij dachten dat hij een grapje maakte dus lachend gaven wij hem ons foto toestel voor een paar mooie kiekjes. Na afloop stak hij zijn hand uit en vroeg daadwerkelijk om 2 dollar! Nicolette heeft hem eerst nog een peuk aan geboden maar hij rookte niet en wilde dus echt 2 dollar, wat een oplichterij! En dat al op de eerste dag! Na afloop konden wij er eigenlijk wel om lachen.
Trouwens wist je dat sigaretten hier rete duur zijn! Zo'n beetje 13 Aus Dollar per pakje. Reken zelf maar om!Daarom iedereenbij jou om een sigaret bietst.Australiers hier al om half negen s'ávonds kneiter zat zijn! Haha Het eten in de supermartk zeer duur is, eigenlijk alles wel zo'n beetje!
Na 2 dagen Sydney zijn we met de Oz Experience naar de Blue Mountains gegaan en hebben we overnacht in een YHA hostel in Katoomba. Wat een prachtige ervaring om mee te maken! We zijn eerst op zoek gegaan naar Kangaroo's in een ander gedeelte van het Blue Mountains National Park (Glenbrook) en we hebben ze gevonden (zie foto's)! Daarna zijn we gaan wandelen in de bossen van de Blue Mountains waar we veel mooie uitzichten zijn tegen gekomen en veel irritante kakatoe's! Wat kunnen die beesten herrie maken! Ons gids (Disco, ja zo heet hij echt!) heeft ons veel verteld over de aboriginal cultuur en hoe die gelinkt is met de omgeving van de Blue Mountains. Disco blijkt zelf heel goeddidgeridoo te kunnen spelenDe laatste wandeling die we gemaakt hebben is naar Echo Point en de Three Sisters, de bekendste plekken in de Blue Mountains, om vervolgens met de trein 'the mountain Devil'de stijlste (zie foto's) klim ter wereld op een treinspoor omhoogte maken. Dat betekende ook het einde van de dag en wij werden gedropt bij het YHA hostel in Katoomba, hier hadden wij de rest van de dag en de dag erna de tijd om het stadje te verkennen. Katoomba ligt in de Blue Mountains en is een typisch bergdorpje. Quiet little mountain town!
Deze week willen we de Harbor Bridge en the Operahouse nog 'by night' bekijken. Daarnaast de wijk the Rocks in Sydney en de Fishmarket. Eventueel Manly beach en Bondi beach nog. Sydney blijkt achter af best wel klein... Toch zijn er een hoop backpackers, voornamelijk Engelsen die het hier lang volhouden! Die werken hier soms al 5 tot 9 maanden omhun drankgebruik te kunnen betalen!
We weten nog niet precies wat we volgende week gaan doen, waarschijnlijk reizen we nog een stukje naar boven, naar Byron bay en dan terug...
We let you know
Groetjes uit Katoomba
Nicolette en Erwin
Welcome to Tokyo
