De laatste paar dagen NZ gaan hard. De 26e voor de derde en laatste maal in Auckland aangekomen. In Auckland zijn onze (reis)wegen met Denise gekruist. Toevallig? Haha. Ontzettend lekker om weer twee volle dagen ongegeneerd over voetbal te lullen (aldus Nico) en slap te ouwehoeren over van alles en nog wat. Natuurlijk ook meteen elkaars reisverhalen uitgewisseld! Denise is vanochtend inmiddels met Stray vertrokken naar 'the Bay of Islands'. Waar zij net zo'n geweldige tijd gaat beleven als wij in Nieuw Zeeland (hopelijk....maar zolang er geen gekke dingen gebeuren, komt dat vast goed!).

We vullen nu de laatste twee dagen met skypen, bloggen en chillen in het park. Daarnaast zijn we volop bezig met de planning van ons volgend avontuur in 'The States'

We hebben jullie met ons verhaal ergens in Queenstown achtergelaten, we dachten ergens rond de 9e van deze maand, alweer 3 weken verder, wat gaat het toch hard! Het is heerlijk om niet te hoeven weten wat voor dag het is, we leven momenteel alleen op datums en datums, geweldig!

Queenstown is een supergave stad(-je), tussen de bergen. Superveel te doen, van bungyjumpen (Nevis), paardrijden, luging, parasailing tot (en vooral) voornamelijk uitgaan. (of zoals we bij ons zeggen, bier zuipen en kut roepen) Na wat Fergburgers, teapots en te veel bier, de 11e vertrokken naar Millford Sound.

Millford Sound is eigenlijk een fjord. Tegen de tijd dat men dat had ontdekt was de sound al een begrip, dus vond men het geen reden om het maar te veranderen... Milford sound is NZ topattractie, voor de dagjappaners, die op een vrijdag Christchurch aanvliegen, zaterdag naar milford sound gaan om vervolgen de zondag erna Frans Joseph te beklimmen om op maandag weer na huis te gaan. Milford Sound ligt in NZ grootste park, waar s'werelds oudste bomen ter wereld groeien, het schijnt hier ook bijna dag te regenen, 1 op de 3 dagen is nat! En ja hoor wij hadden een flinke plensbui. Dit heeft het voordeel dat je ontzettend veel en hoge watervallen treft maar helaas niet door het wolkendek omhoog kan kijken om te zien dat je tussen 1500m cliffs vaart! Gelukkig had het schip meerdere verdiepingen waardoor we ook door droog te blijven veel foto's konden schieten. Totdat de kapitein het nodig vond om dwars door een waterval heen te varen....helaas kwam Nicolette daar wat laat achter en was dus klets nat! Toch wel erg om moeten lachen want de andere passagiers op het dak (vooral Aziaten) hadden het ook niet door!

Vanuit de sound vond Stray (lees; Stray travel) het nodig om te overnachten in het nationale park (lees; Gunscamp, in the middle of nowhere) M.a.w. een generator die het blokhutjes tot 10u s'avonds van stroomvoorziet, een houtkachel om jezelf warm te houden, geweldig! Helaas is dit national park ook het huis van de zandvliegen! Wat een verschrikkelijke rotbeesten zijn dat! Je kon dus niet zonder lange broek, trui en dikke sokken de deur uit, anders werd je helemaal lek gestoken! We hadden er zelfs een stuk of honderd in ons hutje (lees golfplaten schuur) zitten, die we eerst maar eens plat gedrukt hadden voordat we gingen slapen! Leek wel een invasie!

De volgend ochtend direct door gereden na het zuidelijkste puntje van NZ, Bluff. Hier zijn een aantal passagiers uitgestapt om naar NZ zuidelijkste eiland te varen, ja mensen NZ heeft drie eilanden, haha. Stewart Island hebben we overgeslagen... Tenzij je van wandelen houdt, of van wandelen, van nog meer wandelen dan zou je het leuk kunnen vinden! Er is daar helemaal niks, er worden geen snickers of marsrepen verkocht en het eiland heeft wel geteld 22 km aan asfalt wegen in een richting, dus geen rondje reiden op Stewart Island! Ben je je boodschappen vergeten, moet je even met de ferry terug varen... Een beetje dat idee...

Wij hebben dus besloten om in de bus te blijven zitten en door te rijden na Invercargill. Dit is met absoluut recht het allersaaiste plaatsje van heel NZ. Jaa Martijn we kunnen het bij deze bevestigen. Ok de plaatselijke Tutara was wel schattig maar we mochten het niet knuffelen.

Na het achterlaten van Invercargill doorgestoomd naar Dunedin, onderweg gestopt om Zeeleeuwen te spotten. Echter vond een Zeeleeuw het nodig om ons te spotten! Geloof ons als dat beest achter je aan rent, ren je er wel voor weg...Haha. Superschattig...maar een laag knuffelgehalte!

Na een lange tocht in de bus kwamen we tegen de avond aan in Dunedin. Daar hadden we ongeveer een uur om in te checken en te eten, want om 7 uur werden we verwacht bij de grootste bierbrouwerij van NZ: De Speights Brewery. Wat zijn die Nieuw Zeelanders toch trots op hun land en vooral hun bier! De gids in de brouwerij kon niet op houden met praten over al hun prestaties en gouden medailles! Wat voor ons een voordeel was, want zolang hij bleef lullen konden wij gratis bier zuipen in de brouwerij kroeg! Kassie lam na een uur bier zuipen (lees atten, want je wil alles proeven!) maar snel even bij de Mac een burger gegeten, om vervolgens een nieuwe kroeg onveilig te maken! Kortom weinig van Dunedin gezien, behalve de kroeg! Het Speights bier is overigens erg lekker, ben benieuwd of we dit in NL ook eens kunnen kopen!

Vroeg in de ochtend vertrokken we de dag erna (met een klein katertje) richting Mt Cook. Mt Cook is de hoogste berg in Nieuw Zeeland en uiteraard vernoemd naar niemand minder dan Captain James Cook, de ontdekker van nieuw zeeland. Waar wij als Dutchies het uiteraard niet helemaal mee eens zijn, want Abel Tasman was er eerst! Het natuurgebied rondom Mt Cook is best groot en je kunt er uitstekend wandelen. We zijn met z'n allen een nabij gelegen berg op geklommen om vervolgens uitzicht te hebben over Mt Cook en het ijs meer aan de voet van de berg. Daarna zijn we ook naar het meer gelopen, waar grote ijsschotsen in drijven. Nico is er nog even met haar voeten in geweest, maar die sloegen spontaan zwart uit van de kou! Brrr.....wel goed om je bier in te bewaren! Haha! Het hostel in Mt. Cook Village was een van de beste hostels die we gehad hebben tijdens onze reis, onderaan de voet van Mt. Cook met uitzicht vanaf het balkon (op je kamer!!!) op Mt. Cook, prachtig!

Na Mt. Cook stond Christchurch op het programma, een stad waar we graag naar toe wilden, maar waar we ook afscheid moesten gaan nemen van veel vrienden! In Christchurch hadden we een hotel geboekt in plaats van een hostel, vooral omdat het hotel goedkoper was dan het hostel! Google Hotel SO maar eens op afbeeldingen, helemaal geweldig! In Christchurch zijn we een week gebleven en hebben we de Tranz Apline Express gedaan, naar Greymouth (ja van de mijnwerkers!) en terug. Het schijnt een van de mooiste trein reizen ter wereld te zijn en het biedt je de kans op vele uitzichten over de alpen van Nieuw Zeeland. Wij vonden het ook een hele mooi reis, maar waren wel wat teleurgesteld over de hoeveelheid sneeuw. Als er veel sneeuw ligt is het net winterwonderland (noordpool achtige landschappen), maar ja het is hier natuurlijk nu Lente!

Op 4 september was een grote aardbeving in Christchurch waar je nog veel schade van ziet in de stad en nog steeds zijn er kleine aardschokken, waarvan 2 toen wij er waren.....helaas niks van gemerkt! In deze week hebben we nog van alles gedaan in Christchurch waaronder een mooie tentoonstelling van Ron Mueck (google maar weer even) en het beklimmen van de toren van de cathedraal om vervolgens Christchurch weer te verlaten voor Kaikoura!

Het was niet de planning om 3 dagen in Kaikoura te blijven, maar omdat we zo graag de dolphin encounter wilden doen, hebben we ons verblijf verlengd. In Kaikoura hebben we gezwommen met dolfijnen op open zee (in het wild dus!) en natuurlijk mooie foto's gemaakt van deze prachtige beesten! Deze trip is zeer afhankelijk van het weer en de wind kracht op de zee, dus de eerste 2 keren dat we gereserveerd hadden is de trip geannuleerd vanwege het slechte weer, vandaar dat we 3 dagen zijn gebleven in plaats van 1! Gelukkig is 3 maal scheepsrecht ook geldig in NZ en konden we dan s'middags eindelijk het water op! Helemaal ingepakt in een stinger pak, met muts en snorkelset het water in op zoek naar dolfijnen. Dolfijnen zijn van nature erg nieuwsgierig, dus als je maar veel herrie maakt en gek doet in het water komen ze even een kijkje nemen. Nou dat hebben we geweten ook.......op een gegeven moment hadden we zelf 10 dolfijnen om ons heen, zelfs moeders met baby's! Als je dan rondjes draait in het water, gaan ze je na doen.....heel grappig en schattig! Dit was echt het wachten waard en een top activiteit in Nieuw Zeeland!

Kaikoura was onze laatste onbekende plek in NZ, want na 3 dagen vertrokken we weer terug naar het noorden! Na de overtocht met de ferry nog 2 nachten in Wellington geslapen. In Wellington naar het Te Papa museum geweest, wat gratis is het super groot (6 verdiepingen)! Mooi museum met veel geschiedenis over NZ en een hele grote inktvis! Als je deze inktvis in stukken zou snijden, krijg je inktvis ringen ter grote van een trekkerband.....hmmmm beetje knoflooksaus erbij! De vorige keer zijn we niet zo lang in het museum gebleven dus deze keer hebben we er de tijd voor genomen.

Wellington was de laatste stop met stray want s' ochtends vroeg (6.45 uur!!!) vertrokken we met de bus om aan een stuk door naar Auckland te rijden (12 uur karren!). Waar wij natuurlijk afgesproken hadden met Denise!

We hebben een hele leuke tijd in NZ gehad en gaan dit land zeker missen! Toch zijn we erg toe aan een nieuwe uitdaging en kijken dus erg uit naar onze trip naar de States! De volgende blog komt vanuit de USA!!!

Tot snel!

Liefs Nico en Erwin

p.s. We zijn er nu eindelijk achter waarom we niet van iedereen smsjes ontvangen.....2 degrees, onze provider, ondersteund alleen het KPN netwerk. Leuk dat we het weten aan het einde van onze reis